Et les allopass furent...

merci la team pour ces nouvelles ç'est bien de sortir un peu du flou

RIP les allo pass ;)

Ca sent le début de la fin !

Bonsoir, celas veux dire qu'ont pourrais plus changer de pseudo ? (à part attendre 1 ans)

@Mentor :

Chaque joueur a toujours 2 changements de pseudos disponibles durant la vie de leur compte (plus que 1 en fait à cause d'un bug sur le 2ième changement).

Et le "(à part attendre 1 ans)" , les possibilités de changer de pseudo ne se reset pas tous les ans, ils sont là jusqu'à ce que tu supprimes ou fasses un reset de ton compte.


Sinon pour revenir au sujet de la new, ben ok merci de l'info

Nihil opus est exemplis hoc facere longius. Quam si explicavisset, non tam haesitaret. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Duo Reges: constructio interrete. Quis est tam dissimile homini. Qui enim voluptatem ipsam contemnunt, iis licet dicere se acupenserem maenae non anteponere. Cum praesertim illa perdiscere ludus esset. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Quid de Pythagora? Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat.

His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent. Plane idem, inquit, et maxima quidem, qua fieri nulla maior potest. Diodorus, eius auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem doloris. Illa argumenta propria videamus, cur omnia sint paria peccata. Facit enim ille duo seiuncta ultima bonorum, quae ut essent vera, coniungi debuerunt; Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Videamus igitur sententias eorum, tum ad verba redeamus. Quamvis enim depravatae non sint, pravae tamen esse possunt. Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit; Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Eam tum adesse, cum dolor omnis absit;

Cuius ad naturam apta ratio vera illa et summa lex a philosophis dicitur. Sed utrum hortandus es nobis, Luci, inquit, an etiam tua sponte propensus es? Deinde prima illa, quae in congressu solemus: Quid tu, inquit, huc? At quicum ioca seria, ut dicitur, quicum arcana, quicum occulta omnia? Causa autem fuit huc veniendi ut quosdam hinc libros promerem. Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est. Sin kakan malitiam dixisses, ad aliud nos unum certum vitium consuetudo Latina traduceret. Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur.

Non igitur potestis voluptate omnia dirigentes aut tueri aut retinere virtutem. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Quis istud possit, inquit, negare? De ingenio eius in his disputationibus, non de moribus quaeritur. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Nec enim, omnes avaritias si aeque avaritias esse dixerimus, sequetur ut etiam aequas esse dicamus.

Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Ut pulsi recurrant? In qua quid est boni praeter summam voluptatem, et eam sempiternam? At miser, si in flagitiosa et vitiosa vita afflueret voluptatibus. Quae contraria sunt his, malane? Quod autem meum munus dicis non equidem recuso, sed te adiungo socium.

Hanc ergo intuens debet institutum illud quasi signum absolvere. Morbo gravissimo affectus, exul, orbus, egens, torqueatur eculeo: quem hunc appellas, Zeno? An hoc usque quaque, aliter in vita? -, sed ut hoc iudicaremus, non esse in iis partem maximam positam beate aut secus vivendi. Aliis esse maiora, illud dubium, ad id, quod summum bonum dicitis, ecquaenam possit fieri accessio. Quis enim potest ea, quae probabilia videantur ei, non probare? In quibus doctissimi illi veteres inesse quiddam caeleste et divinum putaverunt. Quae cum praeponunt, ut sit aliqua rerum selectio, naturam videntur sequi;

Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Quod autem principium officii quaerunt, melius quam Pyrrho; Ex quo intellegitur officium medium quiddam esse, quod neque in bonis ponatur neque in contrariis.

Sed quoniam et advesperascit et mihi ad villam revertendum est, nunc quidem hactenus; Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio.

Quos nisi redarguimus, omnis virtus, omne decus, omnis vera laus deserenda est. Si autem id non concedatur, non continuo vita beata tollitur. Stoici autem, quod finem bonorum in una virtute ponunt, similes sunt illorum; Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Quid ergo hoc loco intellegit honestum? Longum est enim ad omnia respondere, quae a te dicta sunt. Ex rebus enim timiditas, non ex vocabulis nascitur.

Ego vero isti, inquam, permitto. Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem. Tibi hoc incredibile, quod beatissimum.

Si enim ad populum me vocas, eum. -, sed ut hoc iudicaremus, non esse in iis partem maximam positam beate aut secus vivendi. Quod eo liquidius faciet, si perspexerit rerum inter eas verborumne sit controversia. Duo Reges: constructio interrete. Itaque a sapientia praecipitur se ipsam, si usus sit, sapiens ut relinquat. Quid ergo attinet gloriose loqui, nisi constanter loquare? Id Sextilius factum negabat. Ut optime, secundum naturam affectum esse possit. Sed non alienum est, quo facilius vis verbi intellegatur, rationem huius verbi faciendi Zenonis exponere.

Et quidem, inquit, vehementer errat; Quid ergo attinet gloriose loqui, nisi constanter loquare? Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt; Deinde prima illa, quae in congressu solemus: Quid tu, inquit, huc? Quonam, inquit, modo? Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat. Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat;

Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Dat enim intervalla et relaxat. Vos autem cum perspicuis dubia debeatis illustrare, dubiis perspicua conamini tollere. Sed fac ista esse non inportuna; Nonne igitur tibi videntur, inquit, mala? Iubet igitur nos Pythius Apollo noscere nosmet ipsos.

Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere. Quae cum praeponunt, ut sit aliqua rerum selectio, naturam videntur sequi; Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Ad quorum et cognitionem et usum iam corroborati natura ipsa praeeunte deducimur. Satisne vobis videor pro meo iure in vestris auribus commentatus? Quid de Platone aut de Democrito loquar? Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus. Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur.

Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia. Earum etiam rerum, quas terra gignit, educatio quaedam et perfectio est non dissimilis animantium. Omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Moriatur, inquit. Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur. Non igitur potestis voluptate omnia dirigentes aut tueri aut retinere virtutem.

Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Quid igitur dubitamus in tota eius natura quaerere quid sit effectum? Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo; Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Hunc vos beatum; An, partus ancillae sitne in fructu habendus, disseretur inter principes civitatis, P. Quod idem cum vestri faciant, non satis magnam tribuunt inventoribus gratiam. Non enim quaero quid verum, sed quid cuique dicendum sit. An me, inquam, nisi te audire vellem, censes haec dicturum fuisse?

Erit enim instructus ad mortem contemnendam, ad exilium, ad ipsum etiam dolorem. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Potius inflammat, ut coercendi magis quam dedocendi esse videantur. Et ais, si una littera commota sit, fore tota ut labet disciplina. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? At enim, qua in vita est aliquid mali, ea beata esse non potest. At coluit ipse amicitias. Hoc non est positum in nostra actione. Qui enim existimabit posse se miserum esse beatus non erit. Nulla erit controversia.

Res enim concurrent contrariae. Themistocles quidem, cum ei Simonides an quis alius artem memoriae polliceretur, Oblivionis, inquit, mallem. Sin autem est in ea, quod quidam volunt, nihil impedit hanc nostram comprehensionem summi boni. Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -;

Terram, mihi crede, ea lanx et maria deprimet. Hanc quoque iucunditatem, si vis, transfer in animum; Tum Quintus: Est plane, Piso, ut dicis, inquit. Nemo nostrum istius generis asotos iucunde putat vivere.

Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Facillimum id quidem est, inquam. Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Sed quoniam et advesperascit et mihi ad villam revertendum est, nunc quidem hactenus; Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Hoc loco tenere se Triarius non potuit.